Eski ve yeni setler arasındaki fark ölçülebilir kalemlerden oluşur. Kabuk kalınlığı, kat sayısı, kenar kesimi, çember tipi ve donanım. Beş kalemin hepsi zamanla değişti. Ses farkı bu değişimlerin toplamıdır.
Yirminci yüzyılın ortasındaki setlerde kabuk daha inceydi. İnce kabuk daha düşük bir temel frekansta konuşur ve daha çok rezonans verir. Maun ve kavak karışımı kabuklar yaygındı. Sonuç daha koyu ve daha açık bir tondu.
Kenar kesimi de farklıydı. Eski setlerde kenar çoğunlukla yuvarlatılmıştı ve deri geniş bir yüzeye oturuyordu. Kabuk sese daha çok karışıyordu. Bugünkü keskin kesimler deriyi daha serbest bırakır.
Çember tipi ayrı bir kalemdir. Eski setlerde pres çember yaygındı; kabuğu daha serbest bırakır ve ses açılır. Döküm çember kabuğu daha sıkı tutar ve atak öne çıkar. İki tip bugün de ayrı ayrı üretiliyor.
Donanım ağırlığı değişti. Eski sehpalar ince borulu ve hafifti. Bugünkü sehpalar daha kalın ve daha ağırdır; titreşimi daha az geçirir. Taşıma yükü de bu oranda arttı.
Deri teknolojisi de ilerledi. Eski derilerde malzeme ve kalınlık tutarlılığı bugünkü düzeyde değildi. Remo Ambassador ve Evans G1 gibi hatlar standart kalınlıklar getirdi. Aynı deri her örnekte aynı davranır.
Karar kullanıma göre verilir. Açık ve koyu bir ton isteniyorsa ince kabuklu, yuvarlatılmış kenarlı bir set aranır. Denetim ve dayanıklılık isteniyorsa yeni hatlar daha pratiktir. Stüdyomuzda eski ve yeni yapım setler ayrı odalarda durur.